Bugün karne günü. Birinci sınıfların ilk karnesi… Bir çocuğun okul yolculuğundaki en masum, en unutulmaz duraklardan biri. Dörtlerimi mezun ettikten

Bazı günler vardır, takvimde tek bir çizgi gibi durur ama insanın içinden koca bir şarkı geçer. Bugün onlardan biri. Çünkü

Aynı soru, son yıllarda özellikle birinci sınıf velilerinden neredeyse değişmeden geliyor: “Hocam, çocuğumda özel öğrenme güçlüğü olabilir mi?” Bu sorunun

Bu yıl Yerli Malı Haftası okullarda alıştığımızdan farklı bir atmosferde geçti. Millî Eğitim Bakanlığı’nın yönlendirmesiyle pastalı, börekli, sofralı kutlamalar büyük

Belirli gün ve haftalar… Aslında hepsinin amacı çocuklara değerler kazandırmak, geçmişi anlamlandırmak, geleceğe daha bilinçli bakabilmelerini sağlamak… Eğitim dediğimiz şey

Sosyal medya, bir günlüğüne yükselen dayanışma mesajlarıyla dolup taştı yine. “Yanınızdayız”, “Sizi anlıyoruz”, “Kalplerimiz bir”… Ne kadar tanıdık değil mi?

Bu hafta Bilsem öğrenci tanılama sürecinin birinci aşaması tamamlandı. Öğretmenler için aday gösterme süreci, dışarıdan göründüğünden çok daha yoğun ve

Eğitim, bir ülkenin geleceğe verdiği cevaptır. Çoğu zaman geleceği konuşurken, eğitimi konuşur gibi yapar; çocuğun yarınını değil, sistemin bugününü düzeltmeye

Ne garip bir çağdayız… “Canım sıkıldı” cümlesi neredeyse yasaklı bir ifade haline geldi. Hemen bir çözüm, bir meşgale, bir uygulama,

Okullar yıl boyunca pek çok kurumun, derneğin ve sivil toplum kuruluşunun ziyaretine ev sahipliği yapıyor. Takvim dolu, fotoğraf kareleri renkli…

Ekimin en güzel haftasındayız, havada ‘‘Cumhuriyet kokusu’’ var. Türkiye’nin dört bir yanı kırmızı beyazla ışıldıyor. Sokaklar, caddeler, balkonlar bayraklarla donanıyor;

Son otuz yılda “pozitif ebeveynlik” adı altında çocuk yetiştirme anlayışı büyük bir dönüşüm geçirdi. Ebeveynler, çocuklarını baskıdan, cezadan ve azarlanmaktan

Kendine teşekkür etmek kibir değil, kendine şefkat göstermenin en sade hâlidir. Birine teşekkür etmek kolaydır. Kapıyı tuttuğunda, yardım ettiğinde, bir

Bir öğretmen sınıfa girdiğinde, yalnızca dersini değil, aynı zamanda kendisini de anlatır. Öğrenciler, onun sözlerinden önce bakışını, ses tonunu, duruşunu

Türkiye’de yaklaşık 30 bin çocuk tip 1 diyabet ile yaşıyor ve her yıl binin üzerinde öğrenciye yeni tanı konuluyor. Yani

Sınıfta tek başına oturan bir çocuk… Arkadaşlarının oyunlarına katılamayan, sessizce köşeye çekilen bir çocuk… Çocukluk çoğu zaman masumiyetin ve neşenin

Tatil dediğimiz şey sadece zamanın boşalması değil, içimizin yeniden dolabilmesi için verilen bir duraktır aslında. Öğretmenlik gibi yürekle yapılan bir

Bir eğitim-öğretim yılının daha sonuna yaklaşırken, öğretmen olarak yıl boyunca gözlemlediğim ortak bir gerçeklik var: Yorgunluk. Sadece fiziksel değil; zihinsel,

Bayramlar, toplumsal birlikteliği pekiştirmenin, kuşaklar arası değer aktarımını sağlamanın ve çocuklara yaşamın anlam katmanlarını hissettirmenin en özel araçlarıdır. Özellikle dini

“Çocuk oynarken öğrenir” cümlesi, eğitim alanında belki de en çok kullanılan ama en az içi doldurulan cümlelerden biri. Oysa oyun,

“Canım sıkıldı.” Bu cümleyi duyduğumuzda içimizde bir huzursuzluk beliriyor. Hemen çözüm üretmek istiyoruz. Kitap veriyoruz, etkinlik öneriyoruz, dışarı çıkaralım diyoruz.

Sabah kahvaltı masasından çantası eksik kalkan çocuğa, gün boyu çantasını eksik hisseden anneye… Hepimiz bir şeyleri unutarak çıkıyoruz evden. Bir

Miray’ım, Küçük bir sırt çantası, minicik bir adım… Ama içinde kocaman bir dünya taşıyorsun. Altı yıl boyunca seni seyrederken şunu

Her yıl aynı heyecanla uyanıyorum 23 Nisan sabahına. Henüz gün ışımamış oluyor ama zihnimde tören çoktan başlamış. Bugün sıradan bir